۱. با يك تحليل بدون ارزش گذاري، طبيعي است كه يك شبكه خبري با آن كه بارها اعلام كرده بي طرف است، در عمل ايده هاي ويژه خود را پيگيري كند، ولي اين كه آزادي بيان را با توهين به مهمان و مخاطب و با ارايه آمار غيرمنطقي زيرپا بگذارد، اخلاقي نيست. شايد آمريكا يكي از آزادترين كشورهاي دنيا باشد، اما هيچ چيز در اين دنيا ايده آل نيست، از اين رو انتظار نداريم رسانه اي كه بودجه و امكاناتش را از آن كشور گرفته، با وجود دشمني كه بين دو كشور هست، درباره ايران بي طرف باشد، اين هم پذيرفته نيست كه خود را دم به دم رسانه اي آزاد و بي طرف عنوان كنند.
۲. متاسفانه تمدن چنان پيشرفت نكرده كه كشورهاي آزاد، برون از مرزهاي جغرافيايي خود نيز آزادانه بيانديشند و رفتار كنند، ولي آن قدري هست كه آشكارا فريبكاري و به سادگي توهين نكنند. نيز هواداري از يك ايده و يا مخالفت با عقيده ديگر به خودي خود پذيرفته است، حتي اگر خيلي محكم و جدي ابراز شود، اما رعايت احترام در شنيدن عقيده مخالف و امانت داري در اطلاع رساني آن، به ويژه براي يك رسانه حرفه اي، ضروري است.
۳. با نظر آن كارمند صداي آمريكا درباره خواندن گزينشي ايملها موافقم، چرا كه وقتي به عنوان مثال آقاي اردشير زاهدي كه از عوامل اصلي كودتاي ۲۸ مرداد و نيز سفير دولت شاهنشاهي پيش و پس از كودتا در آمريكا بوده، در همين شبكه از همان كشور راه انداز كودتا كه تنها فرصت برقراري دموكراسي در ايران را گرفت، به روشني از برنامه هسته اي ايران و حتي حق داشتن بمب اتمي جانبداري كردند، مجري برنامه به هيچ روي با ايشان مخالفتي نكرد يا چنين ايميلهايي نخواند و چنان آماري ارايه نداد.
۴. متاسفانه بيشتر مردم ايران نمي توانند در عين طرفدراي از عقيده خود، به نظرهاي مخالف گوش دهند و آن را محترم بدارند، از آن بدتر نمي توانند به درستي، به دور از احساس و با منطق، دليل مخالفت خود را نشان بدهند.
۵. سابقه درازمدت شما در برخورد متين و منطقي و مهمتر از آن محترمانه با ديگر نظرات و عقايد روشن است، به عنوان مشتي از خروار به ياد دارم در ماجراي كاريكاتور آيت ا... م، هركسي به شدت از يك طرف هواداري مي كرد و تقريبا تنها كسي كه در اين ميان برخوردي عادلانه و از آن مهتر محترمانه داشت، شما بوديد. اما هواداري يك سويه مجريان شبكه گفته شده، در بسياري از جاها ديده شده و نمونه هاي آن بسيار است. مجري يك شبكه براي اطلاع رساني بي طرفانه، خود نبايد در بحثهاي كارشناسي وارد شود و براي اين كار بايد كارشناسان مستقل با نظر متفاوت يا مخالف را به ميدان گفتگو وارد كند.
۶. رييس جمهور يك كشور با اين كه سوگند ياد كرده تا عزت و اعتبار ملتش را بالا ببرد و دست كم خدشه دار نكند، كارهايي مي كند و حرفهايي مي زند كه دنيا را برآشفته مي سازد، در اينجا مقصر اوست و تا حدي همه كساني كه به وي راي داده اند و گرچه كمتر اما هر ايراني كه خود را در سرنوشت كشورش مسوول مي داند. از سوي ديگر طبيعي است كه با چنين رفتاري ديگران انتقاد كنند و خرده بگيرند و حتي (تحليل بدون ارزش گذاري) به وي توهين كنند، اما توهين در هر صورت عملي غيراخلاقي است، حتي در برابر يك عمل غيراخلاقي و نادرست. بنابرين وي مقصر است، اما اين توجيه يا مجوزي براي توهين به وي نيست. شما مي توانيد هر دولتمردي را ديكتاتور بناميد و اين توهين نيست، اما جوجه حقير خواندن وي يك توهين است. اين يك اشتباه بزرگ است كه به جاي عملكرد يك مقام سياسي يا هر مقام ديگري با يك ديد منطقي، شخصيت وي را با ديدي احساسي نقد كنيم. مساله اين است كه ديكتاتور و ديكتاتوري بد است، هر كه و هر جايي كه مي خواهد باشد.
۷. اگر با فلان مقام سياسي به خاطر شخصيت و رفتار و گفتارش چنان رفتاري مي كنند، اين يك بحث است، اما هنگامي كه به دليل وجود وي و در نتيجه پذيرش او به عنوان نماينده رسمي يك كشور، رفتارهاي زشتي را با اتباع و منافع ملي آن كشور در پيش مي گيرند يك بحث ديگر است كه در عمل هم وقوع دومي را شاهد هستيم.
